دوشنبه 30 اردیبهشت‌ماه سال 1392

آشفتگی ها...

به نام خدای خوب و مهربون...


سلام دوستان عزیزم... امیدوارم حالتون خوب باشه و شاد و سلامت باشید...


جاتون خالی جشن فارغ التحصیلی خیلی خیلی خوب بود... تقریبا یکی از بهترین روزای زندگیم بود...


چند وقته سرم شلوغه... دیروز بابام عمل جراحی داشت... خودم نوبت دکتر داشتم... روز قبلش لپ تاپم خراب شد و امروز رفتم دنبال درست کردنش... باز دوباره روز قبل ترش میانترم داشتم... جمعه مهمونی بودیم... و چهارشنبه مهمون داشتیم...


همینطوری همش سرگرم کارا بودم و نمیتونستم وبم رو آپ کنم... ولی همیشه به یادتونم دوستان خوبم...


دیروز دکتر بودم و دکترم گفت روزی یکدونه سلسپت و 3 تا مستینون بخورم . در ضمن گفت اگه سرترالین اعصابت رو آروم تر میکنه ادامه بده... گفتم ال کارنیتین کمی معده ام رو اذیت میکنه گفت نمیخواد بخوری دیگه... هر شب نصف سرترالین هم میخورم و واقعا احساس میکنم خیلی آروم ترم... 


هفته دیگه هفته آخر دانشگاهه و تا 4 تیر که امتحانات ترم شروع میشن وقت دارم بخونم...


برام دعا کنید... همیشه به یادتونم دوستای عزیزم...


خداحافظ...

پنج‌شنبه 19 اردیبهشت‌ماه سال 1392

جشن فارغ التحصیلی

به نام خدا...


سلام به همه دوستان. امیدوارم حالتون خوب باشه و سرحال باشید...


فردا قراره جشن فارغ التحصیلی برامون بگیرن... راستش هم خوشحالم و هم دلم گرفته... دوره دانشجویی من خیلی خوب بود و احتمالا برای همه ی جوونا سرشار از خاطره است... درسته بعضی وقتا به خاطر استرس زیاد درسا حالم بد میشد و نمیتونستم درست درس بخونم و بعدشم نمراتم خوب نمیشد اما در کل خاطرات بسیار شیرینی دارم از استادا و از دوستام...


راستش اصلا دلم نمیخواد این دوران تموم بشه... بیشترم به خاطر اینکه سرگرم کاری بودم و اوضاع جسمی خوبی داشتم... شاید ارشد قبول بشم... شایدم برم سر کار... تا ببینیم دست تقدیر اینبار ما رو به کجاها می کشونه...


قراره از اون لباسا که به دانشجویان فارغ التحصیل میدن به ما هم بدن... با اون کلاه ها!!!


من همیشه از آینده میترسیدم و نگران بودم... بعد از کنکور یادمه که هیچ امیدی به قبولی نداشتم و به شدت حالم بد شد... ولی وقتی قبول شدم فهمیدم که خدا خیلی هوامو داشته... در حقیقت من برای فرار از بیکاری امتحان کنکور دادم ...


اینبار هم مطمئنم که خدا کمکم میکنه ... به رحمت خدا ایمان دارم... همیشه منو شرمنده کرده...

خدای خوبم به همه ی بندگانت کمک کن که از زندگی شون راضی باشن... کمکشون کن که سالم و سلامت باشن و همه جا موفق و سربلند باشن...


خدایا هزار مرتبه شکرت...


خداحافظ دوستان خوبم...

چهارشنبه 11 اردیبهشت‌ماه سال 1392

روز مادر مبارک...

به نام خدا و سلام به همگی...


امیدوارم خوب و سرحال باشید دوستان...


روز ولادت حضرت فاطمه (س) و روز مادر رو به همه ی مادران تو این وبلاگ و همه ی خانمهای عزیز تبریک میگم. همچنین به مامان عزیز خودم...



ببخشید چند وقته که دیر به دیر آپدیت میکنم... گرفتار درسا و امتحانات میانترمم هستم...

انشاالله اینم به خوبی تموم بشه...


یه حقیقت تلخ:

آدم تا وقتی کوچیکه دوست داره برای روز مادر واسه مادرش هدیه بخره اما پول نداره ، وقتی بزرگ میشه پول داره اما وقت نداره، وقتی هم پیر میشه پول داره وقتم داره اما دیگه مادر نداره!!!! :(((


امیدوارم هیچ وقت هیچ خونه ایی بدون فرشته ایی به نام مادر نباشه...


همیشه به یادتونم دوستان... مراقب خودتون باشید... خدانگهدار.

دوشنبه 2 اردیبهشت‌ماه سال 1392

نمیدانم چه میخواهم بگویم...!؟

به نام خدا و سلام خدمت تمام دوستان خوبم.


امیدوارم شاد و سلامت باشید و روزگار به کامتون...


به خاطر اتفاقی که برای داداش دوست عزیزمون بهار جان اتفاق افتاده واقعا متاسفم و از خدای مهربون میخوام هرچه زودتر شفای عاجل بهشون عنایت کنه... ما براشون دعا میکنیم...


دقت کردین یه آهنگی که در گذشته گوش کردین رو اگه دوباره گوش کنید و ازش خاطره داشته باشید، 20 برابر سریعتر از ماشین زمان شما رو به گذشته میبره؟؟؟!!!


الان داشتم آهنگهای محمد اصفهانی رو گوش میکردم... آلبوم حسرت رو درست زمانی که تیموس عمل کرده بودم و تو خونه دوره ی نقاهت رو میگذروندم ، گوش میکردم... الان درست میتونم خودم رو روی تخت که دراز کشیدم و کمی هم اشک تو چشام جمع شده تصور کنم!!!


آلبوم برکت رو هم زمانی که کورتون میخوردم و درگیر تهران رفتن بودم ،گوش میکردم. بعضی شبها با خواهرم و بابا و مامانم میرفتیم پارک برای پیاده روی... قشنگ خاطراتم تو ذهنم زنده میشه...


همین آهنگش که میگه:

نمیدانم چه میخواهم بگویم               زبانم در دهان باز بسته است

در تنگ قفس باز است و افسوس        که بال مرغ آوازم شکسته است


خلاصه تمام خاطرات این 8  9 سال برام زنده شد...


چند وقت پیش یه خواب بدی دیدم حالم از اون روز کمی بدتر شده...


امیدوارم شاد و سلامت باشید... خداحافظ...